Herinneringen

Heeft u nog leuke herinneringen, anekdotes of andere wetenswaardigheden over uw vroegere tijd op het Jac. P. Thijsse Lyceum? U kunt ze sturen naar webmaster@aelbertsberg.nl en wij plaatsen ze hier.

Reünie Jac. P. Thijsse Lyceum 2004

Op zondagmiddag 5 september 2004 jl. konden de Thijssenaren zich stipt om 14:00 uur bij de poort van Elswout melden voor een rondleiding met Mieke Wilmink of naar keuze van 14:00-17:30 uur in de Orangerie gezellig een bijpraatdrankje nuttigen.

Aranka en Marianne hadden op tafels een uitgebreid scala aan klassenfoto's neergelegd waar een ieder z'n naam bij kon schrijven. Dit o.a. omdat in de harde kern van de illustere Thijsse-kringen de suggestie is geopperd om van de 20 jaar dat het Thijsse op Elswout gevestigd was een soort gedenkboek uit te brengen. Iedereen werd verzocht alvast de nodige archiefspulletjes, waarvan men dacht dat ze van belang zouden kunnen zijn, mee te nemen.

Reünie Jac. P. Thijsse Lyceum 2003

Groepsfoto van de circa 175 deelnemers aan de reünie

Op de ongekend zonnige zaterdag 13 september 2003 werd in en rond de Orangerie van het landgoed Elswout een toch wel zeer bijzondere reünie voor de oud-leerlingen van het voormalige Montessori Lyceum gehouden.

Er was een presentatie van oude schoolfoto's uit het archief van onze archivaris Guido van Rijn, men zong het speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerde lied "Op de trappen van het Thijsse", er werd een prachtige overvolle groepsfoto van de circa 175 deelnemers gemaakt en er werd natuurlijk veel bijgepraat en gezellig een drankje met elkaar gedronken op het terras. Al met al dus een zeer geslaagde dag!

Verslag van de Thijsse-reünie 2003 door Arthur Foppen

Als je in de krant leest dat het landhuis Elswout in de oude luister zal worden hersteld, gaan je gedachten als oud-Thijsse-leerling onwillekeurig terug naar de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw...

Jaren waarin de gangen en lokalen van het oude gebouw gevuld waren met het geluid van het geren en gejoel van honderden leerlingen. Vooral als er na een lesuur gewisseld werd van lokaal kon het geluidsniveau de honderd decibel gemakkelijk overschrijden. Op 13 september 2003, bijna een halve eeuw later, vindt hetzelfde gebouw een 120-tal van diezelfde leerlingen in reünie bijeen op haar terrein. Het gejoel is verstomd tot beschaafde conversatie en er wordt al helemaal niet meer gerend.

Omdat het interieur van het oude gebouw dermate bouwvallig was zodat de reünie niet daar kon plaatsvinden, moest helaas worden uitgeweken naar de Orangerie, waar in vroegere tijden onderricht werd gegeven in lichamelijke opvoeding (de heer Max) en in handenarbeid (de heer Zeepvat).

Dwalend tussen de gasten is er soms sprake van onmiddellijke herkenning, ondanks het effect van de tand des tijds die aan ons allen heeft geknaagd, en soms moeten er flink wat aanwijzingen worden gegeven om oud-leerlingen weer te kunnen plaatsen. Om de nostalgie nog wat te vergroten, is er een tafel met honderden foto's uit die, lijkt nu, zorgeloze tijd.

Er is een tekst geschreven op de melodie van "Aan de Amsterdamse grachten" en dat wordt enigszins schoorvoetend door bijna alle aanwezigen ten gehore gebracht. Het duurt op hogere leeftijd nu eenmaal wat langer voordat je de juiste toonsoort te pakken hebt. Ook de luidkeels uitgevoerde Thijsse-yell, tikketakketikketakkehéhéhé, brengt bij velen herkenning, ja zelfs vertedering, en je waant je waarachtig terug in de tijd.

De Orangerie is tegenwoordig een commerciële onderneming en op een zeker moment moeten we plaatsmaken voor de volgende groep receptiegangers; een goed moment om over te gaan tot de ceremonie protocalaire: het maken van de traditionele groepsfoto op het bordes van ons Thijsse, de trappen die wij allen zovele jaren geleden vaak met frisse tegenzin beklommen. Soms met het hoofd vol met de leerstof die we geacht werden vlekkeloos te kunnen reproduceren, maar vaak met het hoofd vol van heel andere dingen.

Teruglopend naar het parkeerterrein, af en toe terugkijkend voor een laatste blik, kost het mij moeite terug te keren naar de 21e eeuw.

Op de trappen van het Thijsse

Feestlied ter gelegenheid van de reünie in september 2003
Melodie: Aan de Amsterdamse grachten
Tekst: Aranka de Jong-Rhemrev

Er staat een huis zonder dak
Al twee eeuwen lang
De steigers komen er aan
De waarheid is wrang
We kunnen nog steeds door het bos
En over de brug
Maar nooit
Meer die school in
Niet meer terug

En langs het water gaat er
Een reiger krijsend vandoor
Tussen de bomen komen de
Herten kalmpjes naar voor

Op de trappen van het Thijsse
Pindakoeken, boterhammen met kaas
Thédansants, de Dixie Sailors en Van
Willigen was de baas

Op de trappen van het Thijsse
Oude gymzaal, stallen, poort, rode beuk
Oprijlaan, roodbonte koeien
Alles leek bij ons mooi en leuk

Er staat een huis zonder dak
Al twee eeuwen lang
De steigers komen er aan
De waarheid is wrang
We kunnen nog steeds door het bos
En over de brug
Maar nooit
Meer die school in
Niet meer terug

En langs het water gaat er
Een reiger krijsend vandoor
Tussen de bomen komen de
Herten kalmpjes naar voor

Op de trappen van het Thijsse
Pindakoeken, boterhammen met kaas
Thédansants, de Dixie Sailors en Van
Willigen was de baas

Op de trappen van het Thijsse
Oude gymzaal, stallen, poort, rode beuk
Oprijlaan, roodbonte koeien
Alles leek bij ons mooi en leuk

Herinnering van Rio D. Praaning

Een bericht naar aanleiding van de uitnodiging voor de reünie in september 2003.

Geachte heer Dinkelaar,

Dank voor uw opruiende tekst. IJs en weder dienend (ik reis veel) zal ik er op 13 september 2003 bij zijn. Vergun mij enkele kanttekeningen. In mijn herinnering vormden Toon Paardekoper, Roel Bakker en ik onder de bezielende leiding van de heer Padt het allerlaatste (en niet het sterkste - alle zeer verstandige mensen waren natuurlijk al lang weg) klasje dat uiteindelijk van de fabrieksterreinen van het Kennemer moest afzwaaien. Deze drie wapenbroeders (musketiers zou echt een verkeerd idee opleveren) waren zeer onhandzaam en werden door Staathuishoudkundeleraar 't Hart in het klaslokaal links- en rechtsvoor en middenachter geplaatst, waardoor je naar elkaar moest schreeuwen bij het spieken. Rond 66 % van de klas straalde voor het strenge Kennemer-eindexamen; een van hen vanwege een verkeerd gebakken taart voor een scheikundeleraar van wie ik gelukkig de naam niet meer kan produceren. En overigens ben ik pas 50.

Met vriendelijke groet,
Rio D. Praaning

Herinnering van Hansje van Ardenne-Dibbetz uit Walnut Creek, VS

Een bericht van Hansje van Ardenne-Dibbetz naar aanleiding van de uitnodiging voor de reünie in september 2003.

Beste oud-Elswouter,

Al spelend op de computer en het internet ontdekte ik opeens de website van Aelbertsberg en zag de aankondiging van Elswouts Montessori-reünie a.s. zaterdag. Dit bracht me terug naar mijn eigen schooltijd.

In 1947 ging ik over van het Kennemer Lyceum naar het J.P. Thijsse Montessori Lyceum. Ik maakte dus de afsplitsing mee van Kennemer naar het eigen schoolgebouw "Elswout".

Tijdens het schooljaar 1948-1949 kregen we onze eigen schoolvereniging: de MLV. Voor dit eerste bestuur werden gekozen: Piet ter Haar, Willem Boissevain, Andree Pelt, Maria de Booij, Joost van Cleef en ikzelf.

Er lag een belangrijk jaar voor ons. Bezijden de gebruikelijke schoolevenementen, was er de opening van Elswout en ook een reünie voor oud-leerlingen om bekend te raken met de nieuwe schoolomgeving.

Vooral dit laatste zal ik nooit vergeten. Voor de reünie hadden ongeveer 83 reunisten en leraren zich opgegeven. De verzorging van de maaltijd hiervoor werd aan mij opgedragen. Het was niet eenvoudig een caterer te vinden die bereidwillig was een aardige maaltijd te verzorgen voor een redelijke prijs. In die tijd, feitelijk nog kort na de oorlog, was bijvoorbeeld vlees niet makkelijk te verkrijgen. Gelukkig vonden wij een caterer. Het exacte menu weet ik niet meer, maar als vleesgerecht kregen we 85 gehaktballen (misschien wel met wat katten- of hondenvlees) en we hadden inderdaad precies 83 gasten! We slaakten dan ook wel een zucht van verlichting dat niet onverhoeds meerdere personen opdaagden, alhoewel deze een bijzonder gezellige avond gemist hebben.

Ik wens jullie ook een bijzonder gezellige dag toe op de 13de. Elswout en de leraren uit die tijd zijn nog altijd in mijn gedachten. Mocht er nog een van de "oudjes" komen, Piet, Willem e.a., doe ze mijn hartelijke groeten.

Om vanuit Californië, waar ik thans woon, ook even langs te komen is te ver.

In ieder geval: veel succes en veel plezier,

Hansje van Ardenne-Dibbetz
656 Terra California Dr. # 1
Walnut Creek, CA 94595

Herinnering van W.J. Jong

Men heeft mij gevraagd iets te schrijven over de ontwikkeling van de Montessori-afdeling naar een zelfstandig bestaan. Het is zeker niet mijn bedoeling hier een geschiedenis van de Montessori-afdeling te geven, maar ik wil proberen iets van die ontwikkeling te laten zien in de herinneringen van iemand die het Kennemer leerde kennen in een tijdperk van grote bloei, die met beide scholen de moeilijke jaren doormaakte en ze thans beide opnieuw tot bloei heeft zien komen...

Klik hier om de gehele herinnering te lezen.